Περίληψη
Με τον όρο ρύπανση εννοούμε τη μεταβολή των στοιχείων του περιβάλλοντος που καθίσταται επιβλαβής για τον άνθρωπο και τη φύση. Οι βασικές κατηγορίες ρύπανσης είναι η θαλάσσια, η ατμοσφαιρική, η ρύπανση των εδαφών, των υδάτων και η ηχητική. Μια άλλη μορφή είναι η θερμική ρύπανση, που ορίζεται ως η υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων από οποιαδήποτε διαδικασία μεταβάλλει τη θερμοκρασία τους.
Η “ΑΝΤΙΓΟΝΗ-Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για τον Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία” είναι μία ανεξάρτητη, κοινωνική, μη κερδοσκοπική οργάνωση με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Από το 1993 δραστηριοποιείται σε θέματα που αφορούν τον ρατσισμό και τις διακρίσεις, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την κοινωνική οικολογία, την ειρήνη και τη μη βίαιη και αρμονική συνύπαρξη των ανθρώπων.
Είναι γνωστό ότι υπάρχουν διάφορες απόψεις για το θέμα της κλιματικής κρίσης. Η προσέγγιση της κλιματικής κρίσης, που επιχειρεί κάθε μια από αυτές, προκρίνει αναπόφευκτα και την αναγκαιότητα άσκησης διαφορετικής πολιτικής.
Το «Teeschools» είναι ένα Ευρωπαϊκό έργο στο πλαίσιο του InterregMED, που υλοποιείται σε 7 Μεσογειακές χώρες και διάρκεια 3 χρόνια.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση συμμετέχει εδώ και χρόνια σε διαπραγματεύσεις για τη σύναψη τριών διατλαντικών συμφωνιών και συγκεκριμένα, της TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership - Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων) με τις ΗΠΑ, της CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement - Ολοκληρωμένη Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία) με τον Καναδά και της TISA (Trade in Services Agreement - Συμφωνία Εμπορίου σε Υπηρεσίες) μεταξύ 50 χωρών.
Η Διεθνής Διάσκεψη για το Κλίμα (COP21) πραγματοποιείται στο Παρίσι από της 30 Νοεμβρίου και θα διαρκέσει ως την 11η Δεκεμβρίου 2015, μέσα σε βαριά ατμόσφαιρα και σε συνθήκες υψηλής ασφάλειας, λόγω των πρόσφατων τρομοκρατικών επιθέσεων, στην πόλη του Παρισιού.
Πρόκειται για μια σύνοδο που φιλοδοξεί να καταλήξει σε μια ιστορική συμφωνία για την καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη, οι συνέπειες της οποίας είναι όλο και περισσότερο ανησυχητικές (ακραία καιρικά φαινόμενα, ερημοποίηση, άνοδος της στάθμης της θάλασσας, μείωση της βιοποικιλότητας, περιβαλλοντικοί μετανάστες κ.α)
Σε πρόσφατο άρθρο – τοποθέτηση, η Διεθνής Περιβαλλοντική Οργάνωση WWF[1] συνδυάζει την οικονομική με την περιβαλλοντική κρίση, ασκεί κριτική στην οικονομική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση της Ελληνικής κρίσης, αλλά το σημαντικότερο ίσως είναι ότι για πρώτη φορά διατυπώνει με τόση σαφήνεια την οπισθοχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε έναν τομέα που ως τώρα ήταν πρωτοπόρος, αυτόν της περιβαλλοντικής προστασίας.
Ο προσδιορισμός του νερού ως κοινωνικού αγαθού ή ως εμπορεύματος είναι θεμελιώδους σημασίας, διότι υπαγορεύει ευθέως τη δυνατότητα δημόσιας ή ιδιωτικής διαχείρισής του.
Η ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης-αποχέτευσης αποτελεί μέρος της επιχειρούμενης ιδιωτικοποίησης τομέων στρατηγικής σημασίας για την κοινωνία, την οικονομία και το περιβάλλον (όπως είναι επίσης η ηλεκτρική ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες, οι σιδηροδρομικές μεταφορές, η τροφή, τα απορρίμματα κλπ), και η οποία θα υπονομεύσει κάθε προσπάθεια άσκησης μιας πολιτικής ανεξαρτησίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Τα ονομαζόμενα «σκουπίδια», τα αστικά στερεά απορρίμματα (ΑΣΑ) έχουν αξία. Αποτελούν είτε πρώτες ύλες είτε ενδιάμεσα προϊόντα, που η επεξεργασία τους μπορεί να οδηγήσει στην παραγωγή νέων προϊόντων. Τα ΑΣΑ, αφού προέρχονται από προϊόντα, έχουν ενσωματωμένη εργατική δύναμη και υπεραξία (που ιδιοποιήθηκαν οι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής και οι διαχειριστές της υπεραξίας), τις οποίες πλήρωσαν τελικά οι πολίτες αγοράζοντας τα προϊόντα. Τα ΑΣΑ λοιπόν, αποτελούν πλούτο που ανήκει στους πολίτες.
Copyright © 2012 Πανελλήνια Ένωση Εκπαιδευτικών για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση