“ … το μέλλον της Γής εξαρτάται από τη θάλασσα”

H ζωή χωρίς νερό είναι αδύνατη!

Το νερό, έχει τέτοιες φυσικοχημικές ιδιότητες που η σημασία τους είναι μεγάλη για την ύπαρξη και τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη μας:

1.Η υψηλή θερμοχωρητικότητα του νερού (1cal/1gr. C⁰), κάνει τη θάλασσα   ρυθμιστή του κλίματος 2. Η ιδιότητα του να παρουσιάζει τη μέγιστη πυκνότητα στους 4⁰ C και όχι στους 0^ο C, κάνει τους πάγους να επιπλέουν και την υδρόβια ζωή να διατηρείται σε όλα τα βάθη της θάλασσας. 3. Η δυνατότητα του να συνυπάρχει σε τρείς καταστάσεις: στερεά (πάγος), υγρή (νερό) και αέρια (υδρατμός), κάνει το νερό να μπορεί να συμμετέχει σε μια αέναη διαδικασία ανακύκλωσης, που ονομάζεται υδρολογικός κύκλος, και 4) είναι εξαιρετικός διαλύτης πολλών ανόργανων ενώσεων.

Η θάλασσα, κοινή περιουσία του πλανήτη, κατά βάση δεν ανήκει σε κανέναν!

Όμως ζούμε σε μια εποχή που η φύση «αποτιμάται» αποκλειστικά με βάση το κόστος της ιδιοποίησης της!!!

Η σύμβαση για το Δίκαιο των θαλασσών(1982), μιας προσπάθειας της θαλάσσιας κυριαρχίας σε ζώνες αποκλειστικής εκμετάλλευσης, πλάτους μέχρι 200 ναυτικών μιλίων από τις ακτές, αμφισβητείται ολοένα και περισσότερο…

Οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες, ΗΠΑ, Γερμανία, Βρετανία, Ιαπωνία, Γαλλία και Ιταλία, αρνούνται να την επικυρώσουν…

Ο αντίκτυπος δε της κλιματικής αλλαγής, εκτός από τους καύσωνες, τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες, προκαλεί και οξίνιση των θαλασσών και των ωκεανών. Βιολογικά είδη αδυνατούν να προσαρμοστούν, γιατί καταστρέφεται η τροφική τους αλυσίδα…

Το “Αμοργόραμα” μια πρωτοβουλία φορέων και ανθρώπων της Αμοργού, για τη φύλαξη και παρακολούθηση της θαλάσσιας περιοχής τους - βάζοντας φρένο στο ψάρεμα για πέντε χρόνια- ως παράδειγμα προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος τους για να ανακάμψουν οι πληθυσμοί των ψαριών - ας γίνει η αφορμή να στρέψουμε την προσοχή μας στην προστασία της θάλασσας, σε μια χώρα με 2500 νησιά και με 13.676 χιλιόμετρα ακτογραμμής.

Στο άρθρο: «Ενεργός πολιτειότητα στην εκπαίδευση-μια αληθινή πρόκληση» η Λουκία Λιθοξοϊδου αναλύει πως η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση είναι το κατεξοχήν πεδίο καλλιέργειας και ανάπτυξης του ενεργού πολίτη, με βάσει τις στοχεύσεις των προγραμμάτων του ΙΕΠ: «Δράσεις του ενεργού πολίτη», είτε των «Εργαστηρίων δεξιοτήτων», εφόσον προωθούν βιωματικές και συλλογικές δράσεις στο σχολείο, στοχεύοντας στην καλλιέργεια της ενεργού πολιτειότητας, συγχρόνως με την καλλιέργεια της προστασίας του περιβάλλοντος.

Και η Έλλη Μπάρλα  στην ίδια κατεύθυνση, στο άρθρο της: «η Περιβαλλοντική Συνείδηση στο Νηπιαγωγείο», καταλήγει ότι η περιβαλλοντική αγωγή στο νηπιαγωγείο μπορεί να αποτελέσει  το θεμέλιο, για μια υπεύθυνη στάση ζωής απέναντι στο περιβάλλον.

Ένα αληθινό παράδειγμα περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης  στην καλλιέργεια της ενεργού πολιτειότητας είναι το «Μπλέ Σχολείο της Κάσου»!! Με την εμπλοκή του στο  θεσμό των Ευρωπαϊκών «Μπλε Σχολείων», και κυρίως με την καθοδήγηση των συναδέλφισων/ων:Ιωάννη Τσαγκατάκη, Κατερίνας Μπαλανίκα, Ευδοκίας Ταταρίδου & Ιφιγένειας Ηλιοπούλου οδήγησε τους μαθητές σε εξαιρετικά αποτελέσματα, όπως και η αγάπη τους για την θάλασσα.